25. bura daxil olarkən nə böyük xəyallarım varıydı. ağlım getmişdi, amerikadakı, ingiltərədəki və ya ən müasir təhsil ocaqlarına. super dərslər, ağıllı müəllim, akademiklər... getdiyim ilk həftədə yaşadığım xəyal qırıqlığını izah edə bilmərəm. sadəcə bir şey ilə ifadə edirdim gördüyüm hər şeyi. köhnə hamam, köhnə tas. uşaqlar eyni, müəllimlər eyni, dərs sistemi oxuduğum məktəbinkindən daha bərbad.

adamın üstündə allah, bəzisində tanrı, bəzisində budda, bəzisində sonsuz kainat var. indi yaxşı keçdiyimiz dərslər olurdu. həmin dərslərdə 10 almadığım gün olmurdu. istədiyim kimi keçirdi. amma elə dərslər var idi ki, qurtarsın bu semestr, nə müəllimin üzünü görüm, nə də dərsinin. bəzi müəllimlər çox hörmətimi saxladı, oxumasam da 7-mi əksik etmədilər. bəziləri isə bütün gecə hazırlaşdığım imtahana sırf ibnəlik olsun deyə, səhvini tutdum deyə 6 yazdı.

xəyallarım varıydı. ətrafımdakı hamı ilə xaricə gedəcəkdim, onlarla bilik mübadiləsi aparacaqdım. ancaq gördüyüm uşaq tipləri: qurtarım, rusetə gedəcəm, dədəmin mağazasında işdiyəcəm, dədəmi şirkətində müdür olacam, mən bura niyə girmişəm.

müəllimlər də qəribədir. elə tiplər var ki, burda nə gəzirlər heç anlamıram. bu günə kimi o qədər müəllim tanıdım, rüşvət istəyəni də gördüm, hörmət görmək istəyəni də. bəzən dərsi elə boş-boş yola verib (vəzifəsinə görə dərsə girməyənlər), imtahan günü keçmədiyimiz sualları qoyurdular qabağımıza ki, tələbə deyilsən? get 2 həftəyə hazırlaş.

nəsə, hər şey yaxşı olacaq deyə-deyə *oxa keçmişik. bundan sonraki tək məqsədim birbaşa xarici universitetlər. inşallah, allah mənim bu istəyimi yerinə yetirər, mən də təcrübələrimi azərbaycandan rədd olub getmək, xaricdə oxumaq, hansısa bir ölkədə yaşamaq kimi başlıqlara yazaram.